Mihenktaşı
Artık yıldızımız melal burcunda,
Git kader muhatap değilim sana.
Ayrılık küf tutmuş ömür harcında,
Sustukça sükutum döner hüsrana.
Gönül yatağından taşmış çay gibi,
Kavurur bağrımı çöl susuzluğu.
Çile tezgahında dokur sevgimi,
Çekilmez bahtımın şu huysuzluğu.
Kıblesiz mabetle dönmüş şaşkına,
Şu Kafiristan'la belalı başım.
"Hubbulvatan min'el iman aşkına,
serhat nöbetçisi hayalim, düşüm.
Kilise çanından haçtan uzakta,
Uyanabilirsem ezan sesiyle;
Kurbanlar adadım rıza-yı Hakk'a;
Yaşarsam ülkemde Türk Töresiyle...
Bir daha kor'mola anam soframa?
Kırk nazla yediğim kaymağı, balı.
Gelinlik kız gibi girer düşüme,
Kapıkule'deki bayrağın Al'ı!...
Mihenk taşı olmuş sıla derdimin,
Çekmeyen ne bilir gurbette ahı.
Şüheda secdesi Cennet Yurdumun,
Öpsem toprağını bayram sabahı!...
Ömer Albayrak
