Çıt Çıkmadan Kurşuna Dizilişimdir Gidişin
'Çıt çıkmadan kurşuna dizilişimdir gidişin... '
Yüreğimin bozkırları alev alev yanıyordu.
Sanki can kopardılar biraz suskun, biraz garip.
Nice savaşlardan galip çıkmıştı oysa.
Oysa alışıktı üç beş nöbetlerine... uzun,
uçsuz bucaksız Geceler.
Ya gözlerin, ya ellerin ellerinsiz yapamam...
Şairin yüreğidir eller. Ne çok giz vardır hiç
Çözülemeyecek sanırsın.
Çıt çıkmaz ya geceden. hani sert rüzgarlar
Hep karanlık geceleri seçer ve eser ya.
Ben öyle bir rüzgarda vuruldum,
En kancık pusuda. savunmasızdım, 'Sensizdim. '
Düştü bedenim ıslak toprağa. gözgözü görmez
Bir sis... martılar havalandı ürkekçe o an.
(15.03.98 - İstanbul)
Baran Özbey
