Homongolos
Ben sana kıyamam; ne olur çek git!
Yoluma düşüverme akşam üstleri,
Dostumu, düşmanımı güldürme bize.
Murdar bir mahluk gibi, sevgilerden kovulmuş,
Dolu-dizgin acılara zorunluyum ben
Yarınlarım öylesine kepaze.
Kendime binlerce yenik düşmüşüm,
Yorgunum, güçsüzüm, üstüme varma!
Bildiğin o eski liman değilim
Gözlerime demir atma; üşürsün.
Ben sana kıyamam ne olur çek git
Soluksuz şiirlere dönüşmüş içim.
Korkunç sevdaların sürgünüyüm ben,
Bir ömür sonrasız düşlere mecbur.
Günaydınsız sabahlarca işsiz yüreğim,
Kör geceler iğrenir karanlığımdan.
Kapıma el uzatma, istemiyorum
Ben seni sevemem; cinayet olur.
Fikret Demir
